Daily Archives: سپتامبر 15, 2016

دانلود کتاب صوتی چشمهایش

Published by:

دانلود کتاب صوتی چشمهایش

توضیحات :  کتاب صوتی چشم هایش رمانی از بزرگ علوی است که برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ خورشیدی منتشر شد. بزرگ علوی در این رمان قطعات پراکندهٔ یک ماجرا را کنار هم گذاشته و از آن طرحی کلی آفریده است که برحدس و گمان تکیه دارد این شیوه بیشتر در ادبیات پلیسی معمول است. برخی معتقدند این رمان و شخصت استاد ماکان، با الهام از زندگانی کمال‌الملک نگاشته شده است و گروهی دیگر آن را شرح حالی از زندگی تقی ارانی می‌دانند. این کتاب از آثار معدود زبان فارسی است که در مرکز آن یک زن با تمام عواطف و ارتعاشات روانی و ذهنی قرار گرفته است. این داستان حول قصه زندگی استاد ماکان نقاش بزرگ که یک مبارز سیاسی علیه دیکتاتوری رضا شاه است می گذرد. یکی از آثار باقی‌مانده از او، پرده‌ای است به‌نام «چشم هایش»، چشم‌های زنی که گویا رازی را در خود پنهان کرده است. راوی داستان که ناظم مدرسه و نمایشگاه آثار استاد ماکان است، سخت کنجکاو است راز این چشم‌ها را دریابد. بنا بر این سعی می‌کند زن در تصویر را بیابد.

دانلود کتاب صوتی چشمهایش

توضیحات :  کتاب صوتی چشم هایش رمانی از بزرگ علوی است که برای نخستین بار در سال ۱۳۵۷ خورشیدی منتشر شد. بزرگ علوی در این رمان قطعات پراکندهٔ یک ماجرا را کنار هم گذاشته و از آن طرحی کلی آفریده است که برحدس و گمان تکیه دارد این شیوه بیشتر در ادبیات پلیسی معمول است. برخی معتقدند این رمان و شخصت استاد ماکان، با الهام از زندگانی کمال‌الملک نگاشته شده است و گروهی دیگر آن را شرح حالی از زندگی تقی ارانی می‌دانند. این کتاب از آثار معدود زبان فارسی است که در مرکز آن یک زن با تمام عواطف و ارتعاشات روانی و ذهنی قرار گرفته است. این داستان حول قصه زندگی استاد ماکان نقاش بزرگ که یک مبارز سیاسی علیه دیکتاتوری رضا شاه است می گذرد. یکی از آثار باقی‌مانده از او، پرده‌ای است به‌نام «چشم هایش»، چشم‌های زنی که گویا رازی را در خود پنهان کرده است. راوی داستان که ناظم مدرسه و نمایشگاه آثار استاد ماکان است، سخت کنجکاو است راز این چشم‌ها را دریابد. بنا بر این سعی می‌کند زن در تصویر را بیابد.

دانلود کتاب صوتی چشمهایش

bluray movie download

دانلود کتاب برنامه نویسی استاندارد

Published by:

دانلود کتاب برنامه نویسی استاندارد

دانلود کتاب برنامه نویسی استاندارد

در کتاب کد نویسی استاندارد ، زبان C و ++C معرفی می شود . منظور از استاندارد کد نویسی ایجاد رویه ای یکسان جهت نوشتن متن کد می باشد به گونه ای که ظاهر کدهای مختلف نوشته شده در گروه برنامه نویسی یکسان باشد […]

دانلود کتاب برنامه نویسی استاندارد

(image)

در کتاب کد نویسی استاندارد ، زبان C و ++C معرفی می شود . منظور از استاندارد کد نویسی ایجاد رویه ای یکسان جهت نوشتن متن کد می باشد به گونه ای که ظاهر کدهای مختلف نوشته شده در گروه برنامه نویسی یکسان باشد […]
دانلود کتاب برنامه نویسی استاندارد

دانلود فیلم خارجی

خانیکی: «آفتاب‌دار» سیاست گریز نیست و تناقض‌های جامعه ایرانی را نشان می‌دهد/ صادقی: کتاب درباره تفاله‌های جامعه سخن می‌گوید

Published by:

خانیکی: «آفتاب‌دار» سیاست گریز نیست و تناقض‌های جامعه ایرانی را نشان می‌دهد/ صادقی: کتاب درباره تفاله‌های جامعه سخن می‌گوید

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست رونمایی و نقد رمان «آفتاب دار» چهارشنبه 24 شهریور با حضور حسین سناپور، هادی خانیکی و فاطمه صادقی در مؤسسه بهاران برگزار شد.

روزنامه‌نگارانی که نویسنده می‌شوند
خانیکی در این نشست با رویکرد ارتباطی این رمان را بررسی کرد و گفت: رمان می‌تواند نقش یک رسانه را داشته باشد. رمان یکی از قالب‌هایی است که تحولات تاریخی و نحوه گفت‌وگو یا عدم امکان گفت‌وگو را در مقاطع مختلف نشان می‌دهد. شهری شدن، روستایی بودن، واقعی شدن و غیرواقعی شدن، ایدئالیستی بودن یا ساختارگرا شدن، همه این‌ها را از طریق رمان می‌توانیم دنبال کنیم. خیلی از افراد سیاسی در زمان قدیم اولین ورودشان به عرصه سیاسی را از طریق رمان‌ها سیاسی عمدتاً ترجمه تجربه کرده‌اند. مقوله رمان به‌مثابه رسانه را باید جدی گرفت.
 
وی ادامه داد: دومین نکته‌ای که درباره رمان هاشمی باید به آن توجه کرد، موضوع روزنامه‌نگارانی است که وارد عرصه رمان‌نویسی می‌شوند. به نظر من مرحوم کیارستمی هم یک سینماگر-ژورنالیست بود و به همین دلیل زاویه دید او تفاوت‌هایی با دیگر سینماگران دارد. در دنیا هم نویسندگان بزرگی مانند مارکز هستند که گزارش‌های ژورنالیستی را تبدیل به رمان می‌کنند و بالعکس از روی رمان‌هایشان می‌شود نتیجه کار روزنامه‌نگارانه گرفت. بدون اینکه در اینجا خواسته باشم نقش مهمی به روزنامه‌نگاران بدهم، می‌خواهم بگویم که این را دست‌کم به‌عنوان یک امکان در نظر بگیرید که اگر روزنامه‌نگاری رمان‌نویس یا سینماگر یا سیاست‌مدار و دانشمند شود، چه تفاوت‌هایی به وجود می‌آید یا اینکه هرکدام از این اقشار امکان روزنامه‌نگار شدن داشته باشند.

این جزو ویژگی‌های روزنامه‌نگاری است که روزنامه‌نگار می‌تواند بهتر ببیند و بشنود و بیان کند. اگرچه نقدی وارد است که ممکن است ژورنالیستی شدن مترادف با سطحی شدن باشد، اما واقعیت این است که کسی که روزنامه‌نگار است ذهنش با مسائلی درگیر می‌شود که کسان دیگر کمتر با آن درگیر می‌شوند. اینکه آقای هاشمی در حجم کم می‌تواند به مسائل زیادی بپردازد، به نظر من دلیل عمده‌اش این است که ایشان هم روزنامه‌نگار است.
 
وی افزود: به گفته ادگار مورن، ما با پدیده ذهن‌های پیچیده مواجه هستیم. به‌خصوص در جامعه‌ای مانند جامعه ما که مدام دستخوش تغییر است، حق مخاطب این است خیلی از مطالبی که منظور نویسنده نبوده، بر متن سوار کند. ممکن است خیلی از برداشت‌هایی که من یا دیگر دوستان دارند، با نظر هاشمی متفاوت باشد. به همین دلیل بعضی از این مسائلی که اشاره خواهم کرد برداشت من است به‌عنوان کسی که حوزه کارش ارتباطات است، اما ارتباط‌گری که خیلی مطیع نیست و به همه‌جا سرک می‌کشد.
 
شخصیت‌های این کتاب دیدنی و دست‌یافتنی هستند
این استاد ارتباطات در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه شخصیت‌های این کتاب خیلی دیدنی و دست‌یافتنی هستند و نمی‌شود گفت که جایی درباره یکی‌شان غلو شده است اظهار کرد: همه شخصیت‌ها را انگار دیده‌ایم، حتی اگر اهل جنوب شهر نباشیم. این رمان به وقایع روز اشاره دارد و کاملاً در موقعیت‌های پارادوکسیکال این وقایع را نشان می‌دهد. از سوی دیگر در نقد اجتماعی نگاه واقع‌بینانه‌ای دارد. مانند اشاره‌ای که به موضوع ورود زنان به ورزشگاه می‌کند. این کتاب اقبال شتاب‌زده جامعه به فناوری‌های جدید را نشان می‌دهد و اشاره به پدیده‌هایی است که در جامعه کمتر به آن پرداخته می‌شود، مانند موضوع پزشکان ساختمان‌ساز.

به گفته خانیکی، این کتاب سیاست‌گریز نیست، اگرچه در سیاست متوقف نمی‌شود. مانند اتفاقاتی که برای یدی مقابل دانشگاه می‌افتد. همچنین نگاهی انتقادی است که به‌نوعی رویکرد خرید کالا از چین اشاره می‌کند و لطمه‌هایی که به اقتصاد ملی می‌خورد نشان می‌دهد. هاشمی در این کتاب توصیف خیلی ساده، درعین‌حال واقعی و بدون پیش‌داوری از روابط اجتماعی در جامعه دارد. مانند روابط دختر و پسرها از پارک گرفته تا کوچه و خیابان و درواقع بین زیر پوست شهر و آنچه در کوچه و خیابان دیده می‌شود رابطه برقرار می‌کند.

وی با بیان اینکه نویسنده در این کتاب تناقض‌های جامعه ما که حتی بین گرایش‌های خیرخواهانه و اجتماعی و منفعت‌طلبی‌های شخصی وجود دارد، به‌خوبی نشان می‌دهد افزود: مولف خیلی وارد پرسش‌های سخت و انتزاعی که حق با کی است و امر اخلاقی چگونه است، نمی‌شود. وضعیت را به‌گونه‌ای به تصویر می‌کشد که گویا بین سرنوشت شکست‌خوردگان و مسئولیت فردی خودشان یک رابطه‌ای برقرار است. از این نظر من این رمان را با فیلم جدایی نادر از سیمین نزدیک می‌بینم. در آنجا هم تا می‌خواهی به کسی دل ببندی که قهرمان است، می‌بینی که قهرمان نیست. در اینجا هم کسی قهرمان نمی‌ماند و ضدقهرمان هم نیست. 

جوهر رمان، جوهر واقع‌بینانه‌ای است
خانیکی گفت: هاشمی در این کتاب نقد اجتماعی به ناکارآمدی نهادهای رسمی و ضعف‌های سیستم بوروکراتیک را نشان می‌دهد. بنابراین جوهر رمان، جوهر واقع‌بینانه‌ای است و یک نقد چندوجهه از اخلاق و روحیات جامعه ایرانی است که در یک سطح هم متوقف نمی‌شود که فرافکنی به دیگران بکند. هم فرافکنی می‌کند و هم فرد را مطرح می‌کند و در جاهایی هم در ابهام می‌گذارد که آیا تکیه بر ثروت گذشته راه خروج از ناامیدی است؟ آیا این ثروت پیدا شده یا نشده؟

این استاد دانشگاه در پایان گفت: از لحاظ زبانی هم باستفاده از دیالوگ‌ همراه متلک، این کار را خیلی به رویکردهای باختینی نزدیک می‌کند چون در زبان رسمی و پندگونه مفاهیم منتقل نمی‌شود. رمان هم از متلک استفاده می‌کند هم از دیالوگ، که الزاماً همه طنز نیست.به‌هرحال کتاب، کار موفقی است، البته فروتنانه و متواضعانه هم هست و من این را به آقای هاشمی تبریک می‌گویم. 

داستان‌هایی که در فضای طبقه متوسط شهری می‌گذرد
سناپور نیز با بیان اینکه داستان‌نویسی ما در پانزده سال اخیر در حال پوست‌اندازی است و تعداد زیادی نویسنده جوان به جمع داستان‌نویسان اضافه شده‌اند، گفت: این افراد فضاها و موضوعات تازه با خودشان می‌آورند و حال و هوای جدیدی به داستان‌نویسی می‌دهند که پیش از آن نداشتیم.

وی ادامه داد: اکنون اسامی زیادی هستند که هرکدام شهرتی دارند و مانند پیش از انقلاب و دهه شصت نیست که تنها چهره‌های معدودی مطرح باشند و این اتفاق مثبتی است. من احمد هاشمی(مولف رمان) را هم داخل همین جریان می‌بینم. کتاب ایشان نکته خاصی دارد. بیشتر داستان‌ها شهری است و متأسفانه مانند قدیم نیست که خاستگاه بیشتر نویسندگان شهرستان‌ها بود. افرادی مانند دولت‌آبادی، گلشیری، احمد محمود و بسیاری از نویسنده‌های ما از شهرهای کوچک و حتی روستاها می‌آمدند. این افراد در دهه‌های چهل و پنجاه صداهای متفاوتی را وارد فضاهای داستان‌نویسی ما کردند. در سال‌های اخیر شهرنشینی در کشور ما خیلی گسترده شده است و داستان‌های ما هم بیشتر در فضای طبقه متوسط شهری می‌گذرد. درنتیجه فضاها و موضوعات نزدیک به هم شده است.
 
در رمان «آفتاب دار» طبقات پایین جامعه حرف می‌زند
وی با اشاره به  اینکه رمان «آفتاب دار» درباره طبقه متوسط نیست افزود: این رمان بیشتر از طبقات پایین جامعه حرف می‌زند. در دهه چهل و پنجاه در ادبیات و سینما صحبت از طبقات فرودست جامعه رایج بود. با همه نکات مثبتی که داستان‌نویسی شهری ما در ده‌ و پانزده سال اخیر داشته است، درباره طبقات پایین‌شهر تهران کمتر نوشته شده است. این برای رمان هاشمی یک حسن است که درباره آدم‌هایی حرف می‌زنند که کم‌وبیش در حال فراموش شدن هستند یا دست‌کم در ادبیات بروز و ظهور ندارند.

به گفته سناپور، رمان «آفتاب دار» به‌جای اینکه تک شخصیتی باشد، سه شخصیت اصلی دارد. درست است یکی‌شان کمی برجسته‌تر است، اما به‌هرحال سه آدم هستند که مجموعاً یک‌جور رفتار می‌کنند. در خیلی از کارها این موضوع را دیده‌ایم. در کارهای پلیسی مانند مأموریت غیرممکن که یک گروه هستند که یک هدف را دنبال می‌کنند یا در کارهای کمدی مانند سه کله‌پوک و برادران مارکس. یک گروه هستند که انگار به یک شخصیت تبدیل می‌شوند و این شخصیت در مقابل یک جامعه قرار می‌گیرد. سه شخصیت اصلی رمان هاشمی هم به یک شخصیت تبدیل می‌شوند. این‌ها به دنبال کار و درآمد هستند و می‌خواهند خودشان را به اجتماع ثابت کنند. در این راه با اجتماع خیلی مادی شده و موانع سخت برخورد می‌کنند و به همین خاطر پشت سر هم شکست می‌خورند. اتفاقاتی که برای این سه نفر می‌افتد وضعیت اجتماع ما را نشان می‌دهد و این از زیبایی‌های رمان آفتاب دار است.

کمدی رمان «آفتاب دار» آن را جذاب می‌کند
صادقی نیز در بخش دیگری از این نشست با بیان اینکه با خواندن این کتاب به یاد فیلم رضاموتوری استاد کیمیایی افتاده اظهار کرد: به گمانم بشود آفتاب دار را اپیزود دوم رضاموتوری دانست. این اثر با درامی دیالوگ می‌کند که متعلق به پنجاه سال پیش است. مادر رضاموتوری این‌بار در نقش مادر یدی ظاهر شده است. البته شخصیت‌ها در اینجا برخلاف فیلم رضاموتوری که خیلی تاریک و تراژیک هست، به‌شدت خنده‌دار و کمدی هستند. این کمدی در دو سطح جریان دارد، هم در دیالوگ‌ها و هم موقعیت‌ها. بعضی صحنه‌ها بی‌نهایت خنده‌دار است. این بخش کمدی کتاب، آن را بسیار جذاب کرده است. یعنی شما می‌توانید ده دقیقه بخندید.

وی اضافه کرد: در عین‌حال خود شخصیت‌ها هم سعی می‌کنند با وضعیت تراژیک خودشان فاصله‌ای ایجاد کنند. تفاوت اساسی این کتاب با فیلم رضاموتوری این است که وقتی شما آن فیلم را می‌بینید، با شخصیت‌ها احساس همدلی می‌کنید، اما یکی از نقاط قوت این کتاب این است که گویی این آدم‌ها دیگر قرار نیست همدلی شما را برانگیزند. برعکس می‌خواهد نشان دهد که چگونه جامعه از این افراد تلقی مجرمانه دارد. البته این‌ها بنا به دلایلی مجرم هستند و پلیس دنبالشان است، اما از اواسط داستان احساس می‌کنیم این‌ها بالقوه مجرم هستند، حتی اگر پلیسی دنبالشان نباشد.
 
صادقی یادآور شد: این‌ها آدم‌هایی هستند که این جامعه آن‌ها را بالا آورده. انگار آدمی که پول ندارد در این جامعه مجرم است. این سه نفر از فضای فیلم‌های دهه چهل به امروز پرت شده‌اند، درحالی‌که این جامعه دیگر آن جامعه قبلی نیست. بنابراین حتی کبری خانم که مادر یدی است، این‌ها را مسخره می‌کند، بماند اینکه خودشان هم نگاه طنزآمیزی به موقعیت خودشان دارند. این نگاه طنزآمیز، تحقیرآمیز نیست. وضعیتی که این شخصیت‌ها در آن هستند، آن‌ها را ملزم می‌کند که در مرز بین واقعیت و تخیل سیر کنند.

برای نمونه عشق‌هایشان همیشه عشق‌های تخیلی و رؤیایی هستند و آن‌قدر دور از دسترس هستند که این شخصیت‌ها برای رسیدن به آن‌ها تلاش زیادی نمی‌کنند. افسون‌شدگی خیلی شدید را در رفتار این افراد می‌توان دید. گویی اصراری هست که از عشق واقعیتی بسازند که غیرقابل‌دسترس است. در موارد دیگر هم این شخصیت‌ها دورنمایی را برای خودشان متصور می‌شوند که به‌شدت تخیلی است. مانند وقتی‌که در اواخر داستان درباره آینده‌شان صحبت می‌کنند.

به گفته وی، این رفت‌وآمد دائم بین خیال و واقعیت یک ویژگی جامعه‌شناختی است. آدم‌هایی که مجبورند با یک واقعیت سخت سروکله بزنند و درعین‌حال تمام جیزهایی که دوست دارند در خیال خودشان جای دهند. این دوگانگی در این آدم‌ها خیلی خوب به نمایش گذاشته شده است. یک نکته جالب در این آدم‌ها این است که مدام دنبال خوشبختی می‌دوند، ولی تصور روشنی از خوشبختی ندارند. انگار در وضعیتی گیر افتاده‌اند که مدام باید بدوند، ولی معلوم نیست به چه چیزی قرار است برسند. بنابراین وقتی شما این رمان را می‌خوانید با یک فضای اثیری درگیر می‌شوید.

صادقی با بیان اینکه حجم زیاد دیالوگ‌ها و تعدد شخصیت‌ها این اثر را شبیه فیلمنامه کرده است یادآور شد: هرکدام از آدم‌هایی هم که خیلی گذرا به آن‌ها اشاره شده، یک شخصیت هستند. البته شاید بهتر بود تعداد شخصیت‌ها کمتر می‌شد و بیشتر به آن‌ها پرداخته می‌شد. نکته دیگری که این کار را شبیه فیلمنامه کرده است، تصویری بودن خیلی از صحنه‌ها است. به نظر می‌آید اگر فیلمی از روی این داستان ساخته شود، هم طنز خیلی زیاد دیالوگ‌ها آشکارتر خواهد شد و هم تراژیک بودن صحنه‌ها.

فضاهای شهری که این‌ها مدام در آن در رفت‌وآمد هستند، نمایش داده خواهد شد. این فضاها خیلی آشنا هستند و این از نکات برجسته کار است. خیابان‌ها و بزرگراه‌هایی که شما ممکن است هرروز با آن‌ها سر و کار داشته باشید. این تصویرها در مدیوم سینما بهتر دیده خواهد شد. به نظرم یکی از درخشان‌ترین صحنه‌ها که احتیاج است به فیلم تبدیل شود، آنجایی است که رحیم از روی موتور می‌افتد. هم به لحاظ استعاری صحنه جالبی است، هم به لحاظ تصویری و هم کمیک است. انگار رمان به دو بخش قبل و بعدازآن تقسیم می‌شود.

این پژوهشگر علوم سیاسی در پایان سخنانش تاکید کرد: این رمان به‌جای تمرکز بر قرتی‌بازی‌های طبقه متوسط و بالا، مسائل آدم‌هایی را مطرح می‌کند که ازنظر خیلی‌ها تفاله و آشغال هستند. این فوق‌العاده جذاب بود.

خانیکی: «آفتاب‌دار» سیاست گریز نیست و تناقض‌های جامعه ایرانی را نشان می‌دهد/ صادقی: کتاب درباره تفاله‌های جامعه سخن می‌گوید

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) نشست رونمایی و نقد رمان «آفتاب دار» چهارشنبه 24 شهریور با حضور حسین سناپور، هادی خانیکی و فاطمه صادقی در مؤسسه بهاران برگزار شد.

روزنامه‌نگارانی که نویسنده می‌شوند
خانیکی در این نشست با رویکرد ارتباطی این رمان را بررسی کرد و گفت: رمان می‌تواند نقش یک رسانه را داشته باشد. رمان یکی از قالب‌هایی است که تحولات تاریخی و نحوه گفت‌وگو یا عدم امکان گفت‌وگو را در مقاطع مختلف نشان می‌دهد. شهری شدن، روستایی بودن، واقعی شدن و غیرواقعی شدن، ایدئالیستی بودن یا ساختارگرا شدن، همه این‌ها را از طریق رمان می‌توانیم دنبال کنیم. خیلی از افراد سیاسی در زمان قدیم اولین ورودشان به عرصه سیاسی را از طریق رمان‌ها سیاسی عمدتاً ترجمه تجربه کرده‌اند. مقوله رمان به‌مثابه رسانه را باید جدی گرفت.
 
وی ادامه داد: دومین نکته‌ای که درباره رمان هاشمی باید به آن توجه کرد، موضوع روزنامه‌نگارانی است که وارد عرصه رمان‌نویسی می‌شوند. به نظر من مرحوم کیارستمی هم یک سینماگر-ژورنالیست بود و به همین دلیل زاویه دید او تفاوت‌هایی با دیگر سینماگران دارد. در دنیا هم نویسندگان بزرگی مانند مارکز هستند که گزارش‌های ژورنالیستی را تبدیل به رمان می‌کنند و بالعکس از روی رمان‌هایشان می‌شود نتیجه کار روزنامه‌نگارانه گرفت. بدون اینکه در اینجا خواسته باشم نقش مهمی به روزنامه‌نگاران بدهم، می‌خواهم بگویم که این را دست‌کم به‌عنوان یک امکان در نظر بگیرید که اگر روزنامه‌نگاری رمان‌نویس یا سینماگر یا سیاست‌مدار و دانشمند شود، چه تفاوت‌هایی به وجود می‌آید یا اینکه هرکدام از این اقشار امکان روزنامه‌نگار شدن داشته باشند.

این جزو ویژگی‌های روزنامه‌نگاری است که روزنامه‌نگار می‌تواند بهتر ببیند و بشنود و بیان کند. اگرچه نقدی وارد است که ممکن است ژورنالیستی شدن مترادف با سطحی شدن باشد، اما واقعیت این است که کسی که روزنامه‌نگار است ذهنش با مسائلی درگیر می‌شود که کسان دیگر کمتر با آن درگیر می‌شوند. اینکه آقای هاشمی در حجم کم می‌تواند به مسائل زیادی بپردازد، به نظر من دلیل عمده‌اش این است که ایشان هم روزنامه‌نگار است.
 
وی افزود: به گفته ادگار مورن، ما با پدیده ذهن‌های پیچیده مواجه هستیم. به‌خصوص در جامعه‌ای مانند جامعه ما که مدام دستخوش تغییر است، حق مخاطب این است خیلی از مطالبی که منظور نویسنده نبوده، بر متن سوار کند. ممکن است خیلی از برداشت‌هایی که من یا دیگر دوستان دارند، با نظر هاشمی متفاوت باشد. به همین دلیل بعضی از این مسائلی که اشاره خواهم کرد برداشت من است به‌عنوان کسی که حوزه کارش ارتباطات است، اما ارتباط‌گری که خیلی مطیع نیست و به همه‌جا سرک می‌کشد.
 
شخصیت‌های این کتاب دیدنی و دست‌یافتنی هستند
این استاد ارتباطات در بخش دیگری از سخنانش با بیان اینکه شخصیت‌های این کتاب خیلی دیدنی و دست‌یافتنی هستند و نمی‌شود گفت که جایی درباره یکی‌شان غلو شده است اظهار کرد: همه شخصیت‌ها را انگار دیده‌ایم، حتی اگر اهل جنوب شهر نباشیم. این رمان به وقایع روز اشاره دارد و کاملاً در موقعیت‌های پارادوکسیکال این وقایع را نشان می‌دهد. از سوی دیگر در نقد اجتماعی نگاه واقع‌بینانه‌ای دارد. مانند اشاره‌ای که به موضوع ورود زنان به ورزشگاه می‌کند. این کتاب اقبال شتاب‌زده جامعه به فناوری‌های جدید را نشان می‌دهد و اشاره به پدیده‌هایی است که در جامعه کمتر به آن پرداخته می‌شود، مانند موضوع پزشکان ساختمان‌ساز.

به گفته خانیکی، این کتاب سیاست‌گریز نیست، اگرچه در سیاست متوقف نمی‌شود. مانند اتفاقاتی که برای یدی مقابل دانشگاه می‌افتد. همچنین نگاهی انتقادی است که به‌نوعی رویکرد خرید کالا از چین اشاره می‌کند و لطمه‌هایی که به اقتصاد ملی می‌خورد نشان می‌دهد. هاشمی در این کتاب توصیف خیلی ساده، درعین‌حال واقعی و بدون پیش‌داوری از روابط اجتماعی در جامعه دارد. مانند روابط دختر و پسرها از پارک گرفته تا کوچه و خیابان و درواقع بین زیر پوست شهر و آنچه در کوچه و خیابان دیده می‌شود رابطه برقرار می‌کند.

وی با بیان اینکه نویسنده در این کتاب تناقض‌های جامعه ما که حتی بین گرایش‌های خیرخواهانه و اجتماعی و منفعت‌طلبی‌های شخصی وجود دارد، به‌خوبی نشان می‌دهد افزود: مولف خیلی وارد پرسش‌های سخت و انتزاعی که حق با کی است و امر اخلاقی چگونه است، نمی‌شود. وضعیت را به‌گونه‌ای به تصویر می‌کشد که گویا بین سرنوشت شکست‌خوردگان و مسئولیت فردی خودشان یک رابطه‌ای برقرار است. از این نظر من این رمان را با فیلم جدایی نادر از سیمین نزدیک می‌بینم. در آنجا هم تا می‌خواهی به کسی دل ببندی که قهرمان است، می‌بینی که قهرمان نیست. در اینجا هم کسی قهرمان نمی‌ماند و ضدقهرمان هم نیست. 

جوهر رمان، جوهر واقع‌بینانه‌ای است
خانیکی گفت: هاشمی در این کتاب نقد اجتماعی به ناکارآمدی نهادهای رسمی و ضعف‌های سیستم بوروکراتیک را نشان می‌دهد. بنابراین جوهر رمان، جوهر واقع‌بینانه‌ای است و یک نقد چندوجهه از اخلاق و روحیات جامعه ایرانی است که در یک سطح هم متوقف نمی‌شود که فرافکنی به دیگران بکند. هم فرافکنی می‌کند و هم فرد را مطرح می‌کند و در جاهایی هم در ابهام می‌گذارد که آیا تکیه بر ثروت گذشته راه خروج از ناامیدی است؟ آیا این ثروت پیدا شده یا نشده؟

این استاد دانشگاه در پایان گفت: از لحاظ زبانی هم باستفاده از دیالوگ‌ همراه متلک، این کار را خیلی به رویکردهای باختینی نزدیک می‌کند چون در زبان رسمی و پندگونه مفاهیم منتقل نمی‌شود. رمان هم از متلک استفاده می‌کند هم از دیالوگ، که الزاماً همه طنز نیست.به‌هرحال کتاب، کار موفقی است، البته فروتنانه و متواضعانه هم هست و من این را به آقای هاشمی تبریک می‌گویم. 

داستان‌هایی که در فضای طبقه متوسط شهری می‌گذرد
سناپور نیز با بیان اینکه داستان‌نویسی ما در پانزده سال اخیر در حال پوست‌اندازی است و تعداد زیادی نویسنده جوان به جمع داستان‌نویسان اضافه شده‌اند، گفت: این افراد فضاها و موضوعات تازه با خودشان می‌آورند و حال و هوای جدیدی به داستان‌نویسی می‌دهند که پیش از آن نداشتیم.

وی ادامه داد: اکنون اسامی زیادی هستند که هرکدام شهرتی دارند و مانند پیش از انقلاب و دهه شصت نیست که تنها چهره‌های معدودی مطرح باشند و این اتفاق مثبتی است. من احمد هاشمی(مولف رمان) را هم داخل همین جریان می‌بینم. کتاب ایشان نکته خاصی دارد. بیشتر داستان‌ها شهری است و متأسفانه مانند قدیم نیست که خاستگاه بیشتر نویسندگان شهرستان‌ها بود. افرادی مانند دولت‌آبادی، گلشیری، احمد محمود و بسیاری از نویسنده‌های ما از شهرهای کوچک و حتی روستاها می‌آمدند. این افراد در دهه‌های چهل و پنجاه صداهای متفاوتی را وارد فضاهای داستان‌نویسی ما کردند. در سال‌های اخیر شهرنشینی در کشور ما خیلی گسترده شده است و داستان‌های ما هم بیشتر در فضای طبقه متوسط شهری می‌گذرد. درنتیجه فضاها و موضوعات نزدیک به هم شده است.
 
در رمان «آفتاب دار» طبقات پایین جامعه حرف می‌زند
وی با اشاره به  اینکه رمان «آفتاب دار» درباره طبقه متوسط نیست افزود: این رمان بیشتر از طبقات پایین جامعه حرف می‌زند. در دهه چهل و پنجاه در ادبیات و سینما صحبت از طبقات فرودست جامعه رایج بود. با همه نکات مثبتی که داستان‌نویسی شهری ما در ده‌ و پانزده سال اخیر داشته است، درباره طبقات پایین‌شهر تهران کمتر نوشته شده است. این برای رمان هاشمی یک حسن است که درباره آدم‌هایی حرف می‌زنند که کم‌وبیش در حال فراموش شدن هستند یا دست‌کم در ادبیات بروز و ظهور ندارند.

به گفته سناپور، رمان «آفتاب دار» به‌جای اینکه تک شخصیتی باشد، سه شخصیت اصلی دارد. درست است یکی‌شان کمی برجسته‌تر است، اما به‌هرحال سه آدم هستند که مجموعاً یک‌جور رفتار می‌کنند. در خیلی از کارها این موضوع را دیده‌ایم. در کارهای پلیسی مانند مأموریت غیرممکن که یک گروه هستند که یک هدف را دنبال می‌کنند یا در کارهای کمدی مانند سه کله‌پوک و برادران مارکس. یک گروه هستند که انگار به یک شخصیت تبدیل می‌شوند و این شخصیت در مقابل یک جامعه قرار می‌گیرد. سه شخصیت اصلی رمان هاشمی هم به یک شخصیت تبدیل می‌شوند. این‌ها به دنبال کار و درآمد هستند و می‌خواهند خودشان را به اجتماع ثابت کنند. در این راه با اجتماع خیلی مادی شده و موانع سخت برخورد می‌کنند و به همین خاطر پشت سر هم شکست می‌خورند. اتفاقاتی که برای این سه نفر می‌افتد وضعیت اجتماع ما را نشان می‌دهد و این از زیبایی‌های رمان آفتاب دار است.

کمدی رمان «آفتاب دار» آن را جذاب می‌کند
صادقی نیز در بخش دیگری از این نشست با بیان اینکه با خواندن این کتاب به یاد فیلم رضاموتوری استاد کیمیایی افتاده اظهار کرد: به گمانم بشود آفتاب دار را اپیزود دوم رضاموتوری دانست. این اثر با درامی دیالوگ می‌کند که متعلق به پنجاه سال پیش است. مادر رضاموتوری این‌بار در نقش مادر یدی ظاهر شده است. البته شخصیت‌ها در اینجا برخلاف فیلم رضاموتوری که خیلی تاریک و تراژیک هست، به‌شدت خنده‌دار و کمدی هستند. این کمدی در دو سطح جریان دارد، هم در دیالوگ‌ها و هم موقعیت‌ها. بعضی صحنه‌ها بی‌نهایت خنده‌دار است. این بخش کمدی کتاب، آن را بسیار جذاب کرده است. یعنی شما می‌توانید ده دقیقه بخندید.

وی اضافه کرد: در عین‌حال خود شخصیت‌ها هم سعی می‌کنند با وضعیت تراژیک خودشان فاصله‌ای ایجاد کنند. تفاوت اساسی این کتاب با فیلم رضاموتوری این است که وقتی شما آن فیلم را می‌بینید، با شخصیت‌ها احساس همدلی می‌کنید، اما یکی از نقاط قوت این کتاب این است که گویی این آدم‌ها دیگر قرار نیست همدلی شما را برانگیزند. برعکس می‌خواهد نشان دهد که چگونه جامعه از این افراد تلقی مجرمانه دارد. البته این‌ها بنا به دلایلی مجرم هستند و پلیس دنبالشان است، اما از اواسط داستان احساس می‌کنیم این‌ها بالقوه مجرم هستند، حتی اگر پلیسی دنبالشان نباشد.
 
صادقی یادآور شد: این‌ها آدم‌هایی هستند که این جامعه آن‌ها را بالا آورده. انگار آدمی که پول ندارد در این جامعه مجرم است. این سه نفر از فضای فیلم‌های دهه چهل به امروز پرت شده‌اند، درحالی‌که این جامعه دیگر آن جامعه قبلی نیست. بنابراین حتی کبری خانم که مادر یدی است، این‌ها را مسخره می‌کند، بماند اینکه خودشان هم نگاه طنزآمیزی به موقعیت خودشان دارند. این نگاه طنزآمیز، تحقیرآمیز نیست. وضعیتی که این شخصیت‌ها در آن هستند، آن‌ها را ملزم می‌کند که در مرز بین واقعیت و تخیل سیر کنند.

برای نمونه عشق‌هایشان همیشه عشق‌های تخیلی و رؤیایی هستند و آن‌قدر دور از دسترس هستند که این شخصیت‌ها برای رسیدن به آن‌ها تلاش زیادی نمی‌کنند. افسون‌شدگی خیلی شدید را در رفتار این افراد می‌توان دید. گویی اصراری هست که از عشق واقعیتی بسازند که غیرقابل‌دسترس است. در موارد دیگر هم این شخصیت‌ها دورنمایی را برای خودشان متصور می‌شوند که به‌شدت تخیلی است. مانند وقتی‌که در اواخر داستان درباره آینده‌شان صحبت می‌کنند.

به گفته وی، این رفت‌وآمد دائم بین خیال و واقعیت یک ویژگی جامعه‌شناختی است. آدم‌هایی که مجبورند با یک واقعیت سخت سروکله بزنند و درعین‌حال تمام جیزهایی که دوست دارند در خیال خودشان جای دهند. این دوگانگی در این آدم‌ها خیلی خوب به نمایش گذاشته شده است. یک نکته جالب در این آدم‌ها این است که مدام دنبال خوشبختی می‌دوند، ولی تصور روشنی از خوشبختی ندارند. انگار در وضعیتی گیر افتاده‌اند که مدام باید بدوند، ولی معلوم نیست به چه چیزی قرار است برسند. بنابراین وقتی شما این رمان را می‌خوانید با یک فضای اثیری درگیر می‌شوید.

صادقی با بیان اینکه حجم زیاد دیالوگ‌ها و تعدد شخصیت‌ها این اثر را شبیه فیلمنامه کرده است یادآور شد: هرکدام از آدم‌هایی هم که خیلی گذرا به آن‌ها اشاره شده، یک شخصیت هستند. البته شاید بهتر بود تعداد شخصیت‌ها کمتر می‌شد و بیشتر به آن‌ها پرداخته می‌شد. نکته دیگری که این کار را شبیه فیلمنامه کرده است، تصویری بودن خیلی از صحنه‌ها است. به نظر می‌آید اگر فیلمی از روی این داستان ساخته شود، هم طنز خیلی زیاد دیالوگ‌ها آشکارتر خواهد شد و هم تراژیک بودن صحنه‌ها.

فضاهای شهری که این‌ها مدام در آن در رفت‌وآمد هستند، نمایش داده خواهد شد. این فضاها خیلی آشنا هستند و این از نکات برجسته کار است. خیابان‌ها و بزرگراه‌هایی که شما ممکن است هرروز با آن‌ها سر و کار داشته باشید. این تصویرها در مدیوم سینما بهتر دیده خواهد شد. به نظرم یکی از درخشان‌ترین صحنه‌ها که احتیاج است به فیلم تبدیل شود، آنجایی است که رحیم از روی موتور می‌افتد. هم به لحاظ استعاری صحنه جالبی است، هم به لحاظ تصویری و هم کمیک است. انگار رمان به دو بخش قبل و بعدازآن تقسیم می‌شود.

این پژوهشگر علوم سیاسی در پایان سخنانش تاکید کرد: این رمان به‌جای تمرکز بر قرتی‌بازی‌های طبقه متوسط و بالا، مسائل آدم‌هایی را مطرح می‌کند که ازنظر خیلی‌ها تفاله و آشغال هستند. این فوق‌العاده جذاب بود.

خانیکی: «آفتاب‌دار» سیاست گریز نیست و تناقض‌های جامعه ایرانی را نشان می‌دهد/ صادقی: کتاب درباره تفاله‌های جامعه سخن می‌گوید

آلرژی و تغذیه

معرفی برنامه «با من بخوان» در مدرسه­ تابستانی خواندن

Published by:

معرفی برنامه «با من بخوان» در مدرسه­ تابستانی خواندن

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتابداران شرکت‌کننده از کتابخانه‌های عمومی سراسر کشور در نشست مدرسه‌ تابستانی خواندن با برنامه‌ «بامن بخوان» آشنا شدند.

در این نشست که در روز سه‌شنبه ۱۶ شهریورماه ۱۳۹۵ در سومین روز مدرسه‌ تابستانی خواندن در سالن جلسات هتل میثاق مشهد با حضور 60 نفر از کتابداران از سوی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور برگزار شد، نهضت قریشی‌نژاد، به نمایندگی از موسسه‌ پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان از هدف‌ها و برنامه‌های طرح ترویج کتابخوانی «با من بخوان»، اصول محوری آن، کتابخوانی، سواد پایه و خواندن با نوزادونوپا، شیوه­ اداره­ نشست‌های کتابخوانی و چگونگی پیوستن به آن سخن گفت و همچنین از چند تجربه­ موفق در هر یک از این بخش‌ها یاد کرد.

وی در ادامه برلزوم پشتیبانی نهادهای آموزشی از این برنامه تأکید کرد.

«مدرسه تابستانی خواندن» یکی از برنامه‌های «طرح ملی خواندن» است که از سال گذشته به همت معاونت برنامه‌ریزی، پژوهش و فناوری اطلاعات نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور با هدف غنای بیش از پیش کتابخانه‌ها و تربیت و آماده‌سازی کتابداران علاقه‌مند برای ایفای نقش کلیدی مروجان خواندن در جامعه برگزار می‌شود.

دوره‌ اول و دوم این مدرسه نیز شهریورماه ۱۳۹۴ در مشهد برگزار شد.

«با من بخوان» برنامه‌ای برای ترویج کتابخوانی با کودکان خانواده‌های کم‌درآمد، کودکان محروم و کودکان در بحران است که از سوی موسسه‌ پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان به اجرا درآمده و بر پایه‌ رساندن کتاب‌های مناسب و با کیفیت به دست این گروه از کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۹۰ شروع به کار کرده است.

معرفی برنامه «با من بخوان» در مدرسه­ تابستانی خواندن

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) کتابداران شرکت‌کننده از کتابخانه‌های عمومی سراسر کشور در نشست مدرسه‌ تابستانی خواندن با برنامه‌ «بامن بخوان» آشنا شدند.

در این نشست که در روز سه‌شنبه ۱۶ شهریورماه ۱۳۹۵ در سومین روز مدرسه‌ تابستانی خواندن در سالن جلسات هتل میثاق مشهد با حضور 60 نفر از کتابداران از سوی نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور برگزار شد، نهضت قریشی‌نژاد، به نمایندگی از موسسه‌ پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان از هدف‌ها و برنامه‌های طرح ترویج کتابخوانی «با من بخوان»، اصول محوری آن، کتابخوانی، سواد پایه و خواندن با نوزادونوپا، شیوه­ اداره­ نشست‌های کتابخوانی و چگونگی پیوستن به آن سخن گفت و همچنین از چند تجربه­ موفق در هر یک از این بخش‌ها یاد کرد.

وی در ادامه برلزوم پشتیبانی نهادهای آموزشی از این برنامه تأکید کرد.

«مدرسه تابستانی خواندن» یکی از برنامه‌های «طرح ملی خواندن» است که از سال گذشته به همت معاونت برنامه‌ریزی، پژوهش و فناوری اطلاعات نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور با هدف غنای بیش از پیش کتابخانه‌ها و تربیت و آماده‌سازی کتابداران علاقه‌مند برای ایفای نقش کلیدی مروجان خواندن در جامعه برگزار می‌شود.

دوره‌ اول و دوم این مدرسه نیز شهریورماه ۱۳۹۴ در مشهد برگزار شد.

«با من بخوان» برنامه‌ای برای ترویج کتابخوانی با کودکان خانواده‌های کم‌درآمد، کودکان محروم و کودکان در بحران است که از سوی موسسه‌ پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان به اجرا درآمده و بر پایه‌ رساندن کتاب‌های مناسب و با کیفیت به دست این گروه از کودکان و نوجوانان از سال ۱۳۹۰ شروع به کار کرده است.

معرفی برنامه «با من بخوان» در مدرسه­ تابستانی خواندن

wolrd press news

حجت‌الاسلام فخر‌زاده: در تعطیلات با «ناگفته‌های جنگ شهید صیاد شیرازی» همراه شوید

Published by:

حجت‌الاسلام فخر‌زاده: در تعطیلات با «ناگفته‌های جنگ شهید صیاد شیرازی» همراه شوید

حجت‌الاسلام والمسلمین سعید فخرزاده، به خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: خاطرات شهید صیاد شیرازی با نام «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» اثر مناسبی برای مطالعه در روز‌های تعطیل است.

مدیر دفتر تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی با بیان این که کتاب «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» ماحصل گفت‌وگوهایی است که پس از جنگ تحمیلی با این سپهبد شهید داشتم، افزود: این خاطرات پس از جنگ تحمیلی ضبط و تهیه شد و شامل گفت‌وگوهایی بود که صیاد شیرازی تاکید داشت فعلا منتشر نشود تا آن‌ها را تکمیل کند.

وی گفت: پس از شهادت علی صیاد شیرازی، وقتی این موضوع را با «مرتضی سرهنگی» در میان گذاشتم، او پیشنهاد داد که اگر بتوانیم این کتاب را پیش از مراسم چهلم شهید صیاد منتشر کنیم، عالی می‌شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرزاده یادآور شد: این کتاب توسط «احمد دهقان» به سرعت تدوین و آماده انتشار و دقیقا چهلم شهید منتشر شد. با توجه به این‌که «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» شامل آخرین گفت‌وگوهای صیاد شیرازی است که با خبرنگاری در میان گذاشت، خلوص گفتار راوی در آن مشهود است و چون متن این کتاب از دل برآمده، بر دل نیز می‌نشیند.

وی درباره دیگر ویژگی‌های متنی این کتاب توضیح داد: در این اثر هویتی از جنگ و نگاهی به عملیات‌ها وجود دارد که ورای نگاه‌های صرفا نظامی است. شهید صیاد نگاهی الهی به عملیات‌ها داشت. شکست‌ها و پیروزی‌ها از دیدگاه او متاثر از حفظ ارزش‌هایی بود که رزمندگان داشتند. شهید صیاد تمام این ارزش‌ها را می‌دید.

انتشارات سوره مهر سال 1379 کتاب «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» را با شمارگان دو‌هزار و 200 نسخه، قطع رقعی،358 صفحه، مصور رنگی و به بهای 15‌هزار ریال روانه بازار نشر کرد.

حجت‌الاسلام فخر‌زاده: در تعطیلات با «ناگفته‌های جنگ شهید صیاد شیرازی» همراه شوید

حجت‌الاسلام والمسلمین سعید فخرزاده، به خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: خاطرات شهید صیاد شیرازی با نام «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» اثر مناسبی برای مطالعه در روز‌های تعطیل است.

مدیر دفتر تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی با بیان این که کتاب «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» ماحصل گفت‌وگوهایی است که پس از جنگ تحمیلی با این سپهبد شهید داشتم، افزود: این خاطرات پس از جنگ تحمیلی ضبط و تهیه شد و شامل گفت‌وگوهایی بود که صیاد شیرازی تاکید داشت فعلا منتشر نشود تا آن‌ها را تکمیل کند.

وی گفت: پس از شهادت علی صیاد شیرازی، وقتی این موضوع را با «مرتضی سرهنگی» در میان گذاشتم، او پیشنهاد داد که اگر بتوانیم این کتاب را پیش از مراسم چهلم شهید صیاد منتشر کنیم، عالی می‌شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین فخرزاده یادآور شد: این کتاب توسط «احمد دهقان» به سرعت تدوین و آماده انتشار و دقیقا چهلم شهید منتشر شد. با توجه به این‌که «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» شامل آخرین گفت‌وگوهای صیاد شیرازی است که با خبرنگاری در میان گذاشت، خلوص گفتار راوی در آن مشهود است و چون متن این کتاب از دل برآمده، بر دل نیز می‌نشیند.

وی درباره دیگر ویژگی‌های متنی این کتاب توضیح داد: در این اثر هویتی از جنگ و نگاهی به عملیات‌ها وجود دارد که ورای نگاه‌های صرفا نظامی است. شهید صیاد نگاهی الهی به عملیات‌ها داشت. شکست‌ها و پیروزی‌ها از دیدگاه او متاثر از حفظ ارزش‌هایی بود که رزمندگان داشتند. شهید صیاد تمام این ارزش‌ها را می‌دید.

انتشارات سوره مهر سال 1379 کتاب «ناگفته‌های جنگ؛ خاطرات سپهبد شهید علی صیاد شیرازی» را با شمارگان دو‌هزار و 200 نسخه، قطع رقعی،358 صفحه، مصور رنگی و به بهای 15‌هزار ریال روانه بازار نشر کرد.

حجت‌الاسلام فخر‌زاده: در تعطیلات با «ناگفته‌های جنگ شهید صیاد شیرازی» همراه شوید

مرجع سلامتی

تمدید مهلت دریافت خلاصه‌نویسی کتاب‌ها در طرح نخستین پویش کتابخوانی

Published by:

تمدید مهلت دریافت خلاصه‌نویسی کتاب‌ها در طرح نخستین پویش کتابخوانی

حجت‌الاسلام حسن ناصری‌پور، معاون فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از تمدید طرح نخستین پویش کتابخوانی تابستانی کودکان و نوجوانان خبر داد و افزود: امسال پیش‌بینی کردیم هزار و 500 نفر در این طرح مشارکت کنند اما تا یکشنبه هفته گذشته هزار و 170 نفر در این پویش مشارکت کردند.

وی ادامه داد: بسیاری از کودکان و نوجوانان تقاضا داشتند که برای خلاصه‌نویسی کتاب‌ها زمان تمدید شود تا بتوانند در این بخش از پویش شرکت کنند.

به گفته وی، به همین دلیل مدیریت کتابخانه‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با هماهنگی مدیریت کتابخانه‌های مدارس مهلت ارسال چکیده کتاب‌ها را تمدید کردند.

ناصری‌پور یادآور شد: بر این اساس در هفته اول مهرماه تبلیغات بیشتری برای مسابقه صورت می‌گیرد و اختتامیه پویش نیز در آبان‌ماه همزمان با هفته کتاب برگزار می‌شود.

تمدید مهلت دریافت خلاصه‌نویسی کتاب‌ها در طرح نخستین پویش کتابخوانی

حجت‌الاسلام حسن ناصری‌پور، معاون فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) از تمدید طرح نخستین پویش کتابخوانی تابستانی کودکان و نوجوانان خبر داد و افزود: امسال پیش‌بینی کردیم هزار و 500 نفر در این طرح مشارکت کنند اما تا یکشنبه هفته گذشته هزار و 170 نفر در این پویش مشارکت کردند.

وی ادامه داد: بسیاری از کودکان و نوجوانان تقاضا داشتند که برای خلاصه‌نویسی کتاب‌ها زمان تمدید شود تا بتوانند در این بخش از پویش شرکت کنند.

به گفته وی، به همین دلیل مدیریت کتابخانه‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با هماهنگی مدیریت کتابخانه‌های مدارس مهلت ارسال چکیده کتاب‌ها را تمدید کردند.

ناصری‌پور یادآور شد: بر این اساس در هفته اول مهرماه تبلیغات بیشتری برای مسابقه صورت می‌گیرد و اختتامیه پویش نیز در آبان‌ماه همزمان با هفته کتاب برگزار می‌شود.

تمدید مهلت دریافت خلاصه‌نویسی کتاب‌ها در طرح نخستین پویش کتابخوانی

عکس های داغ جدید

چگونه متن ادبی بنویسیم / توصیه نویسندگان مختلف درباره نوشتن مطالب ادبی

Published by:

چگونه متن ادبی بنویسیم / توصیه نویسندگان مختلف درباره نوشتن مطالب ادبی

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از گاردین- همه نویسندگان حاضر در این مطلب نظرات خاص خود را دارند اما همه آنان متفق‌القول هستند که برای نوشتن باید تلاش بسیاری کرده و از نشستن در خانه پرهیز کرد و به دل جامعه رفت. نظر چند تن از این نویسندگان در زیر می‌آید:
 
«رز تریمین»: «ایده‌هایتان» را بشنوید

همه افراد دچار پارادوکس ماه سپتامبر می‌شوند. وقتی هوا خنک است و رو به پاییز می‌رود همه دچار احساس نویسندگی می‌شوند. باید این لحظه را دریابید. به این ریشه‌های سبز ذهنتان توجه کنید. اگر چنین نکنید حس‌تان تا کریسمس از بین خواهد رفت. به ذهنتان پر و بال دهید. بهتر است با دوستان خلاق خود همراه شوید تا ایده‌های ذهن شما را بارور کنند.
 
«فیلیپ هنشر»: به اطراف توجه کنید

به رفتار آدم‌های اطراف خود توجه کنید. به مکان، گفت‌وگوها و اداهای آنان نگاه کنید. یک نویسنده خوب به داخل ذهن شخصیت‌های دیگر می‌رود و بی‌پروا شروع به نوشتن می‌کند. اما باید رفتار احتمالی این افراد در شرایط مختلف را به دقت بررسی کرد. اگر دقت کنیم درمی‌یابیم که احساسات تأثیر خاصی بر رفتار شخصیت‌های مختلف انسان می‌گذارد. باید به تأثیر رفتار آنان بر افراد دیگر نیز توجه کنید زیرا نوشتن رمان با حضور تنها یک شخصیت ممکن نیست. بهتر است دفترچه‌ای داشته باشید تا نکات مختلف را در آن یادداشت کنید. یک داستان‌نویس به قلب جامعه می‌رود و به زندگی افراد در کوچه و خیابان توجه ویژه دارد. با نشستن در خانه و قلم در دست گرفتن نویسنده نمی‌شوید.
 
 
«ویلیام بوید»: به پایان داستان خود فکر کنید

ماهی یک بار افراد مختلفی به من می‌گویند ایده بسیار نابی برای نگارش یک کتاب دارند اما وقتی از آنان درباره پایان آن می‌پرسم پاسخی ندارند. بنابراین واکنش من به ایده‌های مختلف پرسش از پایان داستان آنان است. اگر بدانید پایان داستان چگونه خواهد بود داستان خود را به راحتی می‌نویسید. اگر بدون دانستن پایان داستان شروع به نوشتن کنید روند نگارش سخت‌تر خواهد بود. به همین دلیل است که رمان‌های ناتمام بسیاری در دنیا وجود دارد.
 
«کاترین هیوز»: تحقیق کنید

برای نوشتن آثار غیرداستانی و زندگی‌نامه نیاز به تحقیق بسیار دارید اما اگر تنها شرط نوشتن این نوع کتب تحقیق باشد هر کسی می‌تواند نویسنده شود. بهتر است پس از انجام تحقیق روح خود را در جسم نوشته بدمید. کلمات شما یک نوشته علمی را نیز متفاوت می‌کند. باید داستان تاریخی خود را به گونه‌ای تعریف کنید که گویی در زمان حال رخ می‌دهد. برای نوشتن عجله نکنید. بهتر است کمی صبر کنید تا در تخیل شما رشد کند. خود را محدود به زمان خاصی نکنید. نوشتن کتاب پس از مدتی تصویر بهتری از کلمات به شما می‌دهد.
 
«نیکیتا لالوانی»: خود را مقید به پایان داستان کنید

تصمیم به اتمام یک داستان از اهمیت زیادی برخوردار است. جدیت در چنین تصمیمی به شما اجازه می‌دهد زندگی جدیدی ورای زندگی شخصی خود داشته باشید. «اومبرتو اکو» روند خواندن یک کتاب را به بازی در یک مسابقه تشبیه می‌کند. با تلقین تمام کردن داستان به خود قراردادی جدید با خود و خوانندگان احتمالی خود ایجاد می‌کنید و این چنین است که وارد مسابقه می‌شوید.
 
 
«آمیت چائوداری»: به حرف دیگران توجه نکنید

همیشه سر کلاس به شاگردانم می‌گویم به توصیفات سنتی دنیای ادبیات از «شخصیت»، «مکان»، و «قصه» توجهی نداشته باشند. هر کس توصیف خود را از دنیای ادبیات دارد و داستان خود را می‌نویسد. وقتی داستانی می‌نویسید موجودی جدید را در ناخودآگاه خلق می‌کنید. ممکن است درباره افراد حاضر در میان خانواده و دوستان خود مطلبی بنویسیم اما همان آدم‌ها در ذهن و تخیل ما به پدیده‌ای مستقل تبدیل می‌شوند که با ما غریبه هستند. تعاریف سنتی از عناصر داستان ما را از تخیل دور می‌کند و به ذهن قانون می‌بخشد. قدرت نوشتن با قانون و نظم در تضاد است. فقط به شخصیت‌های انسانی توجه نکنید. برای من میز و صندلی نیز از شخصیت‌های داستان به حساب می‌آیند. این تعصب بی‌جا که حتما یک انسان باید نقش اصلی یک داستان را داشته باشد از دوره رنسانس اروپایی به ما به ارث رسیده است.

چگونه متن ادبی بنویسیم / توصیه نویسندگان مختلف درباره نوشتن مطالب ادبی

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از گاردین- همه نویسندگان حاضر در این مطلب نظرات خاص خود را دارند اما همه آنان متفق‌القول هستند که برای نوشتن باید تلاش بسیاری کرده و از نشستن در خانه پرهیز کرد و به دل جامعه رفت. نظر چند تن از این نویسندگان در زیر می‌آید:
 
«رز تریمین»: «ایده‌هایتان» را بشنوید

همه افراد دچار پارادوکس ماه سپتامبر می‌شوند. وقتی هوا خنک است و رو به پاییز می‌رود همه دچار احساس نویسندگی می‌شوند. باید این لحظه را دریابید. به این ریشه‌های سبز ذهنتان توجه کنید. اگر چنین نکنید حس‌تان تا کریسمس از بین خواهد رفت. به ذهنتان پر و بال دهید. بهتر است با دوستان خلاق خود همراه شوید تا ایده‌های ذهن شما را بارور کنند.
 
«فیلیپ هنشر»: به اطراف توجه کنید

به رفتار آدم‌های اطراف خود توجه کنید. به مکان، گفت‌وگوها و اداهای آنان نگاه کنید. یک نویسنده خوب به داخل ذهن شخصیت‌های دیگر می‌رود و بی‌پروا شروع به نوشتن می‌کند. اما باید رفتار احتمالی این افراد در شرایط مختلف را به دقت بررسی کرد. اگر دقت کنیم درمی‌یابیم که احساسات تأثیر خاصی بر رفتار شخصیت‌های مختلف انسان می‌گذارد. باید به تأثیر رفتار آنان بر افراد دیگر نیز توجه کنید زیرا نوشتن رمان با حضور تنها یک شخصیت ممکن نیست. بهتر است دفترچه‌ای داشته باشید تا نکات مختلف را در آن یادداشت کنید. یک داستان‌نویس به قلب جامعه می‌رود و به زندگی افراد در کوچه و خیابان توجه ویژه دارد. با نشستن در خانه و قلم در دست گرفتن نویسنده نمی‌شوید.
 
 
«ویلیام بوید»: به پایان داستان خود فکر کنید

ماهی یک بار افراد مختلفی به من می‌گویند ایده بسیار نابی برای نگارش یک کتاب دارند اما وقتی از آنان درباره پایان آن می‌پرسم پاسخی ندارند. بنابراین واکنش من به ایده‌های مختلف پرسش از پایان داستان آنان است. اگر بدانید پایان داستان چگونه خواهد بود داستان خود را به راحتی می‌نویسید. اگر بدون دانستن پایان داستان شروع به نوشتن کنید روند نگارش سخت‌تر خواهد بود. به همین دلیل است که رمان‌های ناتمام بسیاری در دنیا وجود دارد.
 
«کاترین هیوز»: تحقیق کنید

برای نوشتن آثار غیرداستانی و زندگی‌نامه نیاز به تحقیق بسیار دارید اما اگر تنها شرط نوشتن این نوع کتب تحقیق باشد هر کسی می‌تواند نویسنده شود. بهتر است پس از انجام تحقیق روح خود را در جسم نوشته بدمید. کلمات شما یک نوشته علمی را نیز متفاوت می‌کند. باید داستان تاریخی خود را به گونه‌ای تعریف کنید که گویی در زمان حال رخ می‌دهد. برای نوشتن عجله نکنید. بهتر است کمی صبر کنید تا در تخیل شما رشد کند. خود را محدود به زمان خاصی نکنید. نوشتن کتاب پس از مدتی تصویر بهتری از کلمات به شما می‌دهد.
 
«نیکیتا لالوانی»: خود را مقید به پایان داستان کنید

تصمیم به اتمام یک داستان از اهمیت زیادی برخوردار است. جدیت در چنین تصمیمی به شما اجازه می‌دهد زندگی جدیدی ورای زندگی شخصی خود داشته باشید. «اومبرتو اکو» روند خواندن یک کتاب را به بازی در یک مسابقه تشبیه می‌کند. با تلقین تمام کردن داستان به خود قراردادی جدید با خود و خوانندگان احتمالی خود ایجاد می‌کنید و این چنین است که وارد مسابقه می‌شوید.
 
 
«آمیت چائوداری»: به حرف دیگران توجه نکنید

همیشه سر کلاس به شاگردانم می‌گویم به توصیفات سنتی دنیای ادبیات از «شخصیت»، «مکان»، و «قصه» توجهی نداشته باشند. هر کس توصیف خود را از دنیای ادبیات دارد و داستان خود را می‌نویسد. وقتی داستانی می‌نویسید موجودی جدید را در ناخودآگاه خلق می‌کنید. ممکن است درباره افراد حاضر در میان خانواده و دوستان خود مطلبی بنویسیم اما همان آدم‌ها در ذهن و تخیل ما به پدیده‌ای مستقل تبدیل می‌شوند که با ما غریبه هستند. تعاریف سنتی از عناصر داستان ما را از تخیل دور می‌کند و به ذهن قانون می‌بخشد. قدرت نوشتن با قانون و نظم در تضاد است. فقط به شخصیت‌های انسانی توجه نکنید. برای من میز و صندلی نیز از شخصیت‌های داستان به حساب می‌آیند. این تعصب بی‌جا که حتما یک انسان باید نقش اصلی یک داستان را داشته باشد از دوره رنسانس اروپایی به ما به ارث رسیده است.

چگونه متن ادبی بنویسیم / توصیه نویسندگان مختلف درباره نوشتن مطالب ادبی

مدرسه

تاج‌الدین: خواندن دو کتاب درباره دین‌شناسی و اخلاق را توصیه می‌کنم

Published by:

تاج‌الدین: خواندن دو کتاب درباره دین‌شناسی و اخلاق را توصیه می‌کنم

محمدباقر تاج‌الدین، مدرس جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) دو کتاب از ابوالقاسم فنایی را برای مطالعه ایام آخر هفته پیشنهاد کرد و افزود: دو کتاب معرفی می‌کنم که برای جامعه ایرانی با توجه به نگاه اسلامی و دینی ما می‌تواند مفید و کارساز باشد.

وی ادامه داد: من اغلب این دو کتاب را به دانشجویانم هدیه می‌دهم و معتقدم مطالعه این دو اثر می‌تواند به میزان زیادی مشکلات ما را مرتفع کند چون بسیاری از این مسائل در ذهن ما شکل گرفته و اگر پاسخی به آنها داده شود می‌تواند روی زندگی افراد تاثیرگذار باشد.

تاج‌الدین اضافه کرد: نخستین کتاب «دین در ترازوی اخلاق» است. فنایی نویسنده کتاب تحصیل‌کرده حوزه علمیه و دکترای فلسفه اخلاق است. این کتاب اثر استخوان‌داری است که در آن نسبت بین دین و اخلاق به لحاظ کلامی، فلسفی و روان‌شناختی بررسی می‌شود.

به گفته این استاد دانشگاه، امروز این مساله مهم است که احکام، آموزه‌ها و گزاره‌های دینی تا کجا و چگونه با احکام گزاره‌های اخلاقی در پیوند هستند. مهمترین مساله جامعه ما گسست بین افراد فردی و اجتماعی است.

تاج‌الدین در این باره توضیح داد:  ما به عنوان یک مسلمان اغلب آموزه‌ها و گزاره‌های دینی را مدنظر قرار می‌دهیم که تکیه بر اخلاق فردی دارد و به عبارت دیگر مناسک‌گراست و تنها می‌گوید که چگونه نماز و روزه را به جا بیاوریم و باور به اخلاق اجتماعی را مدنظر قرار نمی‌دهیم.

این استاد دانشگاه با اشاره به کتاب «اخلاق دین‌شناسی» بیان کرد: در این کتاب نیز رابطه بین دین‌شناسی و اخلاق بررسی می‌شود و این نقد وارد شده که چرا در دین‌شناسی اخلاق مورد توجه قرار نگرفته و به طور مثال ما وقتی قرآن را می‌خوانیم فرازهایی از آن را مدنظر قرار می‌دهیم که بیشتر به مباحث فقهی توجه دارد و کمتر مباحث اخلاقی را مورد توجه قرار می‌دهد.

تاج‌الدین یادآور شد: گویی دین‌شناسی ما با اخلاق پیوندی ندارد. در حالی که گزاره‌ها و احکام مهمی در دین بیان شده که می‌تواند وجه اخلاقی داشته باشد، اما ما نتوانسته‌ایم آنها را در میان مردم پررنگ کنیم.

تاج‌الدین: خواندن دو کتاب درباره دین‌شناسی و اخلاق را توصیه می‌کنم

محمدباقر تاج‌الدین، مدرس جامعه‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) دو کتاب از ابوالقاسم فنایی را برای مطالعه ایام آخر هفته پیشنهاد کرد و افزود: دو کتاب معرفی می‌کنم که برای جامعه ایرانی با توجه به نگاه اسلامی و دینی ما می‌تواند مفید و کارساز باشد.

وی ادامه داد: من اغلب این دو کتاب را به دانشجویانم هدیه می‌دهم و معتقدم مطالعه این دو اثر می‌تواند به میزان زیادی مشکلات ما را مرتفع کند چون بسیاری از این مسائل در ذهن ما شکل گرفته و اگر پاسخی به آنها داده شود می‌تواند روی زندگی افراد تاثیرگذار باشد.

تاج‌الدین اضافه کرد: نخستین کتاب «دین در ترازوی اخلاق» است. فنایی نویسنده کتاب تحصیل‌کرده حوزه علمیه و دکترای فلسفه اخلاق است. این کتاب اثر استخوان‌داری است که در آن نسبت بین دین و اخلاق به لحاظ کلامی، فلسفی و روان‌شناختی بررسی می‌شود.

به گفته این استاد دانشگاه، امروز این مساله مهم است که احکام، آموزه‌ها و گزاره‌های دینی تا کجا و چگونه با احکام گزاره‌های اخلاقی در پیوند هستند. مهمترین مساله جامعه ما گسست بین افراد فردی و اجتماعی است.

تاج‌الدین در این باره توضیح داد:  ما به عنوان یک مسلمان اغلب آموزه‌ها و گزاره‌های دینی را مدنظر قرار می‌دهیم که تکیه بر اخلاق فردی دارد و به عبارت دیگر مناسک‌گراست و تنها می‌گوید که چگونه نماز و روزه را به جا بیاوریم و باور به اخلاق اجتماعی را مدنظر قرار نمی‌دهیم.

این استاد دانشگاه با اشاره به کتاب «اخلاق دین‌شناسی» بیان کرد: در این کتاب نیز رابطه بین دین‌شناسی و اخلاق بررسی می‌شود و این نقد وارد شده که چرا در دین‌شناسی اخلاق مورد توجه قرار نگرفته و به طور مثال ما وقتی قرآن را می‌خوانیم فرازهایی از آن را مدنظر قرار می‌دهیم که بیشتر به مباحث فقهی توجه دارد و کمتر مباحث اخلاقی را مورد توجه قرار می‌دهد.

تاج‌الدین یادآور شد: گویی دین‌شناسی ما با اخلاق پیوندی ندارد. در حالی که گزاره‌ها و احکام مهمی در دین بیان شده که می‌تواند وجه اخلاقی داشته باشد، اما ما نتوانسته‌ایم آنها را در میان مردم پررنگ کنیم.

تاج‌الدین: خواندن دو کتاب درباره دین‌شناسی و اخلاق را توصیه می‌کنم

خرم خبر

​فراخوان مسابقه بزرگ خلاقیت برای کودکان در شیراز/ روایت یک داستان با تصویر به کمک والدین

Published by:

​فراخوان مسابقه بزرگ خلاقیت برای کودکان در شیراز/ روایت یک داستان با تصویر به کمک والدین

مصطفی امینی، دبیر جشنواره مسابقات خلاقیت برای کودکان در شیراز به خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: نخستین دوره مسابقه خلاقیت کودکان در شیراز در حال برگزاری است. این دوره مسابقات ویژه کودکان سنین 3 تا 6 سال بوده که می‌توانند با کمک والدین خود به مسابقه بپردازند.

وی درباره این جشنواره توضیح داد: شرح مسابقه به این صورت است که پنج تصویرسازی در سایت مسابقه قرار داده شده که کودکان می‌بایست با توجه به آن تصاویر یک داستان را برای آن تصاویر روایت کرده و به کمک والدین خود داستان مد نظر خود را نوشته و ارسال کنند.

به گفته امینی، مهدکودک و پیش دبستانی گنجینه‌ها با توجه به رویکرد فرهنگ کتاب و کتابخوانی و شادیانه کودکان اقدام به برگزاری این مسابقه به صورت مجازی در سطح شهرستان شیراز کرده و هدف این مسابقه ایجاد انگیزه و رقابت در کودک برای استفاده از خلاقیت با محوریت روایت قصه‌ای از دید خودش است.

​فراخوان مسابقه بزرگ خلاقیت برای کودکان در شیراز/ روایت یک داستان با تصویر به کمک والدین

مصطفی امینی، دبیر جشنواره مسابقات خلاقیت برای کودکان در شیراز به خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: نخستین دوره مسابقه خلاقیت کودکان در شیراز در حال برگزاری است. این دوره مسابقات ویژه کودکان سنین 3 تا 6 سال بوده که می‌توانند با کمک والدین خود به مسابقه بپردازند.

وی درباره این جشنواره توضیح داد: شرح مسابقه به این صورت است که پنج تصویرسازی در سایت مسابقه قرار داده شده که کودکان می‌بایست با توجه به آن تصاویر یک داستان را برای آن تصاویر روایت کرده و به کمک والدین خود داستان مد نظر خود را نوشته و ارسال کنند.

به گفته امینی، مهدکودک و پیش دبستانی گنجینه‌ها با توجه به رویکرد فرهنگ کتاب و کتابخوانی و شادیانه کودکان اقدام به برگزاری این مسابقه به صورت مجازی در سطح شهرستان شیراز کرده و هدف این مسابقه ایجاد انگیزه و رقابت در کودک برای استفاده از خلاقیت با محوریت روایت قصه‌ای از دید خودش است.

​فراخوان مسابقه بزرگ خلاقیت برای کودکان در شیراز/ روایت یک داستان با تصویر به کمک والدین

روزنامه ایران

شهبازی: آدینه «پای صحبت لقمان حکیم» بنشینیم

Published by:

شهبازی: آدینه «پای صحبت لقمان حکیم» بنشینیم

دکتر اسماعیل شهبازی، پدر علم ترویج علم کشاورزی ایران در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران‌(ایبنا) درباره پیشنهاد مطالعه آخر هفته به علاقه‌مندان کتابخوانی اظهار کرد: به مخاطبان خبرگزاری کتاب ایران همچنین دوستداران کتاب، مطالعه «پای صحبت لقمان حکیم» نوشته حجت‌الاسلام دکتر احمد حبیبیان را پیشنهاد می‌کنم. این کتاب برای مخاطبان محصل، دانشجو و جوان منتشر شده و روایتی از نصایح لقمان به فرزندش است.  

وی با انتقاد از وضعیت رابطه بین والدین و فرزندان افزود: ارزش نصیحت مدت‌هاست که بین خانواده‌ها، اعم از والدین و فرزندان از بین رفته است؛ موضوعی که می‌توان به راحتی و بدون هزینه به آن بپردازند. چرا مقاومت زیادی در برابر نصحیت در بین جوانان وجود دارد؟ واکنش بچه‌ها در برابر صحبت پدر و مادرشان «باز می‌خواهی نصیحت کنی؟» است.  
 
شهبازی با تاکید بر اهمیت توجه به نصحیت در خانواده‌ها گفت: به‌نظر می‌رسد که به همان میزان که اموال مادی به‌عنوان میراث به حساب می‌آید، آنچه که در سر و سینه پدران و مادران وجود دارد نیز دارایی محسوب می‌شود. مهم نیست اگر فرزندان درباره افکار پدر و مادرشان آگاهی داشته باشند به تعبیر دیگر فرزندان می‌توانند از بین افکار آن‌ها انتخاب کنند. افکار بزرگ‌تر‌‌ها مانند میراث معنوی است.
 
این چهره ماندگار علم کشاورزی ایران ادامه داد: «پسرکم کسی که زبانش را نگه ندارد پشیمان می‌شود» نصیحتی از کتاب «پای صحبت لقمان حکیم» است که اگر به آن توجه کنیم مانع از بروز مشکلات بسیاری خواهد شد.

شهبازی: آدینه «پای صحبت لقمان حکیم» بنشینیم

دکتر اسماعیل شهبازی، پدر علم ترویج علم کشاورزی ایران در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران‌(ایبنا) درباره پیشنهاد مطالعه آخر هفته به علاقه‌مندان کتابخوانی اظهار کرد: به مخاطبان خبرگزاری کتاب ایران همچنین دوستداران کتاب، مطالعه «پای صحبت لقمان حکیم» نوشته حجت‌الاسلام دکتر احمد حبیبیان را پیشنهاد می‌کنم. این کتاب برای مخاطبان محصل، دانشجو و جوان منتشر شده و روایتی از نصایح لقمان به فرزندش است.  

وی با انتقاد از وضعیت رابطه بین والدین و فرزندان افزود: ارزش نصیحت مدت‌هاست که بین خانواده‌ها، اعم از والدین و فرزندان از بین رفته است؛ موضوعی که می‌توان به راحتی و بدون هزینه به آن بپردازند. چرا مقاومت زیادی در برابر نصحیت در بین جوانان وجود دارد؟ واکنش بچه‌ها در برابر صحبت پدر و مادرشان «باز می‌خواهی نصیحت کنی؟» است.  
 
شهبازی با تاکید بر اهمیت توجه به نصحیت در خانواده‌ها گفت: به‌نظر می‌رسد که به همان میزان که اموال مادی به‌عنوان میراث به حساب می‌آید، آنچه که در سر و سینه پدران و مادران وجود دارد نیز دارایی محسوب می‌شود. مهم نیست اگر فرزندان درباره افکار پدر و مادرشان آگاهی داشته باشند به تعبیر دیگر فرزندان می‌توانند از بین افکار آن‌ها انتخاب کنند. افکار بزرگ‌تر‌‌ها مانند میراث معنوی است.
 
این چهره ماندگار علم کشاورزی ایران ادامه داد: «پسرکم کسی که زبانش را نگه ندارد پشیمان می‌شود» نصیحتی از کتاب «پای صحبت لقمان حکیم» است که اگر به آن توجه کنیم مانع از بروز مشکلات بسیاری خواهد شد.

شهبازی: آدینه «پای صحبت لقمان حکیم» بنشینیم

طاووس موزیک